Uroczystość Pożegnania Klas Ósmych – część II – artystyczna
„OSTATNI ZAJAZD ÓSMOKLASISTÓW NA SZKOŁĘ”
„O, jakież to było wesele, co się działo!
Szabla brzęczała, taniec niósł się przez sale dworku,
A wspomnienia – jak wino – długo jeszcze krążyć będą w sercach”
26 czerwca w murach naszej szkoły czas na chwilę zatrzymał się – przenieśliśmy się w czasy szlacheckiej Polski, do Soplicowa. W scenerii jak z najpiękniejszego opisu Adama Mickiewicza, zakończyli ósmoklasiści swoją naukę w szkole podstawowej. Stylowy Dworek w Soplicowie, stworzony przez panią Beatę Stręk jako scenografia przedstawienia, stanowił tło dla „ostatniego zajazdu” – spektaklu opartego na motywach „Pana Tadeusza”. Autorką scenariusza przedstawienia była pani wicedyrektor Dorota Kaczmarczyk, której kunszt i wrażliwość pozwoliły stworzyć prawdziwe widowisko inspirowane epopeją Adama Mickiewicza. Na szkolnej scenie odżyły postaci tak dobrze znane: Tadeusz, Zosia w krakowskim stroju, Sędzia, Jacek Soplica, Wojski, Hrabia, Telimena a także szlachta z dumą i dowcipem uczestnicząca w humorystycznym zajeździe i niecodziennym…. ślubie w klasie ósmej! Kulminacją była scena pojedynku, który wywołał salwy śmiechu i oklasków – bo jak to bywa w polskim stylu, emocje mieszały się z humorem, a łzy wzruszenia z radością. Wśród prawdziwie szlacheckiego święta, nie mogło zabraknąć również poloneza, dostojnie, dumnie i sercem poprowadzonego przez panią Luizę Bernatowicz. Gdy sceniczny kurz opadł, rozpoczęła się zabawa – pełna tańca, śmiechu i uścisków.
Bal Ósmoklasisty w Szkole Podstawowej nr 24 był nie tylko pięknym pożegnaniem młodzieży z czasem dzieciństwa, ale i hołdem dla polskiej tradycji, gościnności, humoru i klasycznego ducha narodowej literatury.
To był wieczór, którego nie da się zamknąć w kilku słowach – bo każde zdjęcie z tego balu opowiada własną historię. Były łzy wzruszenia, ciche spojrzenia, pełne dumy, serdeczne podziękowania dla dyrekcji, rodziców, nauczycieli, pracowników szkoły – za wspólne lata, zaangażowanie, obecność i serce włożone w wychowanie tych młodych ludzi, którzy teraz wkraczają w nowy etap życia. Gratulacje należą się wszystkim aktorom i twórcom tego wieczoru – uczniom, nauczycielom, organizatorom, wychowawcom, prowadzącym i ekipie nagłaśniającej. Dzięki Wam powstała historia, do której będziemy wracać z uśmiechem i nostalgią.
„I ja tam byłem, miód i wino piłem,
A com widział i słyszał – w sercu zachowałem”.
I na koniec słowa rodziców:
„Ten komers to była uczta godna samego Soplicy! Upał nie przeszkodził, pot lał się strumieniami, a sama organizacja – pierwsza klasa! Wszystko dopięte jak kontusz na święto. Młodzież szczęśliwa, nauczyciele zachwyceni – wspólnie tańczyli, ucztowali i chwalili uczniów jak Rejent swoje mowy. Byliśmy jak zgrana szlachta – razem możemy wszystko!
